gotowanie z g�ow�

olekpieta@NOSPAM.gazeta.pl — Thu, 3 May 2012 20:56:51 +0200

Kiedy tylko us�yszeli�my z Rocio nadje�d�aj�c� od ty�u ci�ar�wk� uskoczyli�my z drogi ale i tak nie zdo�ali�my uciec przed chmur� py�u. By� to samoch�d Orso, kt�ry prowadzi� market na ko�ach, rozwozi� towary wielk� ci�ar�wk� po wszystkich okolicznych kioskach i sklepikach. Ju� wiedzieli�my �e za chwil� spotkamy go u naszego znajomego kt�ry prowadzi� jedyny kiosk w kilkunastoosobowej wiosce. Chacho prowadzi� te� agroturystyk�, ale wydaje mi si� ze niewielu z hotelowych go�ci kt�rzy przyje�d�ali do niego na konne przeja�d�ki decydowa�o sie na d�u�szy pobyt w skromnym gospodarstwie. W malutkich pokoikach pod�oga z ubitej ziemi i prastare materace na drewnianej konstrukcji, a �eby wzi�� prysznic nale�a�o najpierw nape�ni� ze studni plastikowy pojemnik z sitkiem a p�niej umie�ci� go na haku pod sufitem. Cho� pewnie prawdziwych go�ci wyr�cza� w tym Chacho. Tak jak si� spodziewali�my pomocnik Orsa ju� sci�ga� towary z ci�ar�wki. I my kupili�my co nieco od Orso �eby m�c podzieli� si� z naszymi gospodarzami w zamian za nocleg. Natomiast Chacho jak si� okaza�o z cz�� towaru zap�aci� �wie�o zabitym barankiem. (Bardzo mi sie spodoba�a taka forma handlu wymiennego. W takich miejscach poj�cie kasy fiskalnej jest tak samo nieznane jak w�r�d polskich lekarzy). Mia�em okazj� przygl�da� si� egzekucji cordero razem z kilkuletni� c�rka Chacho na kt�rej widok krwi i obdzieranego ze sk�ry zwierz�cia nie robi� �adnego wra�enia. Po wszystkim zosta�a po baranku tylko sk�ra i g�owa kt�rej Orso nie chcia� wzi��.
Kiedy po po�udniu wchodzi�em do kuchni �eby zagotowa� czajniczek wody, o ma�o nie wywr�ci�em si� na progu z powodu smrodu jaki bucha� z wilekiego garnka. Na kraw�dzi kocio�ka mign�y mi tylko drobne z�bki, i ju� by�em pewien �e pozosta�o�ci z baranka trafi� po zagotowaniu do psiej miski.�
Podczas kolacji zd�bia�em, bo na st� wjecha� p�misek, z g�ow� baranka, w takiej samej niemal formie jak j� widzia�em tu� po zabiciu, z oczami j�zorem itd. tyle ze zagotowana.
�eby nie robi� przykro�ci gospodarzom i nie uchodzi� za jakiego� dzikusa w towarzystwie, si�gn��em po pierwszy kawa�ek. M�j wyb�r od razu spotka� si� z aprobat� biesiadnik�w. Okaza�o si� �e trafi�em na kawa�ek j�zyka, kt�ry zreszt� nie by� najgorszy. Za drugim razem nie chcia�em ju� bra� j�zyka, �eby i inni mogli delektowa� si� jego smakiem. Wybra�em jaki� bia�y kawa�ek mi�sa, kt�ry okaza� si� znacznie gorszy a przede wszystkim nie da�o si� go pogry��. M�czy�em si� chyba z 5 minut z t� gumiast� �y�� zanim trafi�em na moment �e reszta towarzystwa poch�oni�ta dyskusj� na temat walor�w smakowych g�owy, nie dostrzeg�a �e wypluwam cenny kawa�ek mi�sa w serwetk�.
Nie ryzykowa�em ju� dalszych pr�b i przerzuci�em si� na kanapki z mortadel�, mimo �e od pobytu w Maroko postanowi�em �e ju� w �yciu jej nie tkn�. Teraz kto� m�g�by pomy�le� �e to moja ulubiona w�dlina.
Tymczasem dyskusja kulinarna trwa�a, dowiedzia�em sie z niej mi�dzy innym �e oko to jeden z lepszych k�sk�w, nie do�� e dobre to jeszcze zdrowe. W �lad za tym posz�a demonstracja i wykrojona i nabita na widelec ga�ka oczna znikn�a w ustach Raula z s�siedniej wioski.
Z dalszej dyskusji dowiedzia�em si� r�wnie� �e g�owa baranka to wcale nie najbardziej egzotyczna z potraw goszcz�cych na sto�ach mieszka�c�w wsi z regionu Laguny Ibera. Jak si� okaza�o wi�kszo�� zna smak mi�sa kajmana, kt�ry jest obecnie chroniony, strusia nandu r�wnie� chronionego, nie wspominaj�c o wiskaczach czy kapibarach. Te ostatnie traktowane s� zreszt� tutaj jak szkodniki i nie raz natkn�li�my si� na rozk�adaj�ce sie zw�oki tych najwi�kszych gryzoni, kt�re pad�y ofiar� nielegalnych polowa�.
Tak naprawd� odnios�em jednak wra�enie �e codzienna kuchnia argenty�skiej wsi jest do�� monotonna, a mi�so jest raczej rarytasem i traktowane jest bardziej jak przyprawa ni� podstawa kuchni. Standardowymi potrawami s� guiso, z makaronem, gdzie wi�kszo�� stanowi� tanie warzywa jak ziemniaki i maniok, a mi�so nadaje tylko smak, oraz puchero gdzie r�wnie� dominuj� warzywa a do smaku wrzuca si� albo krowi ogon albo kawa�ek nogi z ko�ci�.

Zadrutowani

olekpieta@NOSPAM.gazeta.pl — Mon, 23 Apr 2012 18:36:32 +0200

Kiedy sie jedzie kolej� patago�ska (Tren Patagonico) kt�ra przecina Argentyn� i Patagoni� w poprzek, przez ca�� podr� widac druciane ogrodzenie kt�re ci�gnie sie wzd�u� tor�w z obu stron poci�gu. By� mo�e jest to najd�u�szy drut ogrodzeniowy na �wiecie. Z pewno�ci� produkcja drutu jest w Argentynie jedn� z wa�niejszych ga�ezi przemys�u, bo prawie wszystko jest tu ogrodzone. Pewnie wynika to z typu hodowli jaki prowadzi sie w Argentynie. Krowy, owce, lamy i inne czworonogi nie cisna sie w oborach, tylko maj� do dyspozycji miliony hektar�w od Tierra del Fuego po granic� z Boliwi�. I wszystko jest ogrodzone, i niemal na ka�dym ogrodzeniu wisi tabliczka "Propriedad Privada. No Pasar". Po pewnym czasie mimo tych olbrzymich przestrzeni mo�na nabawi� sie klaustrofobii, bo co to za przyjemno�� porusza� sie w obr�bie wioski i jednej drogi kt�ra przebiega przez t� wiosk�.
Nawet w pasie prekordyliery, na wysokich punach, gdzie na olbrzymim terenie mieszka garstka ludzi, wszystko co nadaje si� na hodowl�, jest czyj�� w�asno�ci� i nawet w najdzikszych g�rach natkniemy sie nagle na ogrodzenie.
Dlatego w wielu miejscowo�ciach po�ozonych blisko park�w czy rezerwat�w roi si� od przewodnik�w, wycieczek konnych, safari jeepem, prywatnych rezerwat�w itp. Wszystko kosztuje, cz�sto s�ono, a w niekt�rych przypadkach wr�cz absurdalnie du�o, a kiesa backpakera z regu�y jest niezbyt zasobna.�
Samotne zwiedzanie jest wi�c cz�sto nieco utrudnione, zw�aszcza je�li chcemy zachowac czyste sumienie i unikn�� nieprzyjemno�ci. Przyznam szczerze ze nie wiem jak by takie wtargni�cie zosta�o potraktowane. Co prawda czasem sam przechodia�em przez czyjes pastwiska, oczywi�cie bez pytania, bo te� skad tu wiedzie� czyja to ziemia i gdzie szuka� w�asciciela na jakims wygwizdowie, ale jako� nigdy nie natkn��em sie na nikogo.
Jednym z gorzej zapami�tanych do�wiadcze� by� pierwszy dzie� nad jeziorem Huechulafquen. Szuka�em wtedy darmowego campingu, bo s�ysza�em �e taki jest. Tego dnia na pr�no. Ca�y teren wok� jeziora jest rozparcelowany, w zasadzie nie ma chyba publicznego dost�pu do jeziora. W pewnym momencie zrezygnowany i zmeczony chodzeniem z dwoma plecakami usiad�em na �awce, po czym poderwa�em sie jak opa�ony -ko�ystanie z �awki 10 peso. Za darmo mog�em odpocz�� na poboczu drogi z dala od jeziora.

ARGENTYNA - S�O�CE I WIATR

gotowanie z g�ow�

Zadrutowani